Kompania Debowiecka

Niebezpieczeństwo, jakie zagroziło południowym obszarom Polski po podporządkowaniu polityczno - militarnym Słowacji hitlerowskim Niemcom, spowodowało konieczność utworzenia w dniu 11 lipca 1939 r. Armii „Karpaty".W jej składzie walczył batalion Obrony Narodowej „Jasło", złożony z trzech kompanii: „Jasło", „Dębowiec", „Żmigród". Dowódcą batalionu był kpt. Stefan Borowski, 2 kompanią „Dębowiec" dowodził por. rez. Piotr Nowak. Kompania składała się ze starszych roczników rezerwistów, głównie rolników i rzemieślników: z Cieklina, Dębowca, Dobryni, Duląbki, Jasła, Łazów Dębowieckich, Majscowej, Niegłowic, Osobnicy, Pagórka, Radości, Świerchowej, Woli Dębowieckiej, Załęża, Zarzecza, Żółkowa. Kompania liczyła około 170 żołnierzy.W dniach 24 - 27 sierpnia zmobilizowano batalion ON „Jasło" i skierowano go do obrony granicy państwowej ze Słowacją w rejonie Krempnej. 2 kompania „Dębowiec" wspólnie z batalionem ON „Rzeszów" i placówką Straży Granicznej w Grabiu broniła ważnej operacyjnie drogi Grab - Krempna - Nowy Żmigród - Jasło. Obsadziła linię czat w rejonie Grab - Ożenna - Huta Polańska - Żydowskie, skutecznie broniąc granicy państwowej przed patrolami słowackimi, prowadząc równocześnie prace fortyfikacyjne. 7 i 8 września 2 kompania „Dębowiec" w składzie batalionu ON „Rzeszów" brała udział w walkach o Krempną z niemiecką l Dywizją Górską. Następnie w składzie tego batalionu wycofała się w walce poprzez Dolinę Hałbowską do Kątów i Nowego Żmigrodu i dalej drogą przez Duklę - Sanok - Zagórz - Krościenko, aż do Stanisławowa. W walkach we wrześniu 1939r. polegli strzelcy 2 kompanii „"Dębowiec": Władysław Kamiński z Cieklina, Franciszek Setlak i Izydor Świątek z Duląbki, a ok. 30% stanu kompanii było rannych i kontuzjowanych.Dla zachowania w pamięci potomnych, bohaterskich czynów żołnierzy 2 kompanii „Dębowiec" batalionu Obrony Narodowej „Jasło", powstał pomnik w Dębowcu (przy budynku starej szkoły).