|
Od kwietnia 2008r. Gwardia Dębowiecka występowała publicznie bez sztandaru.
Miało to związek z oddaniem widniejącego na nim orła do konserwacji. Jego stan
wymagał natychmiastowej interwencji konserwatorskiej, ponieważ rozmiar
zniszczeń związanych z przechowywaniem przed grabieżą w Mikołajku i przez wiele
powojennych lat w głównym ołtarzu miejscowego kościoła parafialnego był
ogromny. Przypomnieć wypada, że po odnalezieniu go w latach 60 ubiegłego wieku
przeprowadzono jego drobne naprawy a następnie naszyty został na chorągiew i
noszony w czasie uroczystych procesji. W roku 1999, po reaktywowaniu Gwardii
Dębowieckiej stał się na nowo jej znakiem. Narażony na niekorzystne warunki
atmosferyczne podlegał dalszej destrukcji.
Orzeł pochodzi z połowy XIX w. i stanowi cenny zabytek sztuki hafciarskiej.
Został wykonany w miejscowym dworze dla Gwardii srebrzoną i złoconą nicią tzw.
bajorkiem. Jesienią 2007r. tak gwardziści jak i Stowarzyszenie Miłośników
Dębowca i Okolicy zdecydowali o ratowaniu orła. Dzięki życzliwemu wsparciu
wójta Gminy Dębowiec Zbigniewa Staniszewskiego orzeł znalazł się fachowych
rękach i jego konserwację oraz restaurację przeprowadziła Barbara Kalfas,
historyk sztuki, konserwator - rzeczoznawca d.s. konserwacji tkanin zabytkowych
w Krakowie. W ostatnich dniach kwietnia orzeł powrócił do Dębowca. Po
przeprowadzeniu dalszych, zalecanych przez konserwatora czynności
zabezpieczających zostanie udostępniony społeczeństwu, dla którego zawsze był
symbolem walki o wolność i głębokiego patriotyzmu.
Zarząd SMDiO

przed renowacją
po renowacji
|